Je hebt een keuze voor je liggen en je weet dat je hem niet kunt uitstellen. Misschien gaat het om een nieuwe richting voor je bedrijf, een samenwerking die je twijfels geeft, of een investering die meer risico meebrengt dan je gewend bent. Op zulke momenten zoek je geen theorie, maar een concreet voorbeeld van hoe iemand anders ermee omging. Het verhaal van Jos Bles biedt dat.
Wat zijn aanpak onderscheidt, is niet dat hij altijd de slimste keuzes maakte. Het is dat zijn keuzes steeds terug te voeren zijn op een herkenbare redenering. En dat maakt ze bruikbaar, ook voor ondernemers die in een heel andere branche actief zijn.
Het moment waarop hij besloot de veilige weg te verlaten
Veel ondernemers beginnen met een duw in de rug van omstandigheden: ontslag, een te kleine bonus, een opdracht die wegvalt. Bij Jos Bles was dat anders. Hij had een positie die werkte. Er was geen externe druk om te vertrekken. En dat maakt zijn keuze des te veelzeggender: hij liep weg van zekerheid, niet van een probleem.
Dat is het eerste wat zijn verhaal onthult over ondernemen. De meeste mensen wachten totdat de situatie hen dwingt. Bles besloot te handelen voordat de nood hoog was, en dat vereist een heel andere mentale instelling. Niet moed in de klassieke zin, maar eerder een bereidheid om comfort op te geven voordat de noodzaak daartoe voelbaar is.
Welk probleem hij écht wilde oplossen
Achter elk goed bedrijf zit een concrete ergernis of een gemiste kans die de oprichter persoonlijk heeft ervaren. Voor Bles was dat niet een abstracte marktbehoefte, maar iets tastbaars: hij zag hoe bestaande aanbieders in zijn sector te weinig oog hadden voor de specifieke situatie van de klant. De aanpak was te generiek, te schaalgericht, te weinig op maat.
In zijn eigen woorden draaide het om de kloof tussen wat er beloofd werd en wat er geleverd werd. Niet vanuit kwade wil, maar vanuit structurele onmacht bij grotere partijen die te ver van de werkvloer stonden. Dat gat wilde hij dichten, niet door harder te roepen dat hij het beter kon, maar door het daadwerkelijk anders te doen.
Dit is een les die wij van Entrepreneuronline.nl keer op keer terugzien bij ondernemers die écht iets neerzetten: de drijfveer is bijna altijd persoonlijk en concreet, nooit alleen financieel.
Groeien of verdiepen: hoe Bles die spanning beslecht
Vroeg in het bestaan van zijn onderneming diende zich de klassieke spanning aan: schaal je op, of verdiep je je expertise? Investeerders en adviseurs wijzen vaak naar groei. Meer klanten, meer omzet, meer mensen. Maar Bles koos bewust voor verdiepen, in ieder geval in de eerste fase.
Die keuze had een strategische redenering achter zich. In een markt waar veel partijen breed gingen, was specialisatie een onderscheidende factor. Door minder te doen voor minder klanten, maar die klanten beter te bedienen, bouwde hij reputatie op die generieke concurrenten hem niet konden afpakken.
Later, toen de basis stevig stond, was er ruimte om te groeien. Maar dan vanuit kracht, niet vanuit honger. Dat verschil bepaalt of groei duurzaam is of je bedrijf uitrekt tot het breekt.
Waar hij bewust van afzag
De keuzes die je niet maakt zijn minstens zo bepalend als de keuzes die je wel maakt. Bles heeft bewust opdrachten geweigerd die niet pasten bij zijn positionering, ook als de financiële verleiding groot was. Hij heeft bewust marktsegmenten links laten liggen die weliswaar lucratief leken, maar zijn bedrijf in een richting zouden duwen die hij niet wilde.
Dat klinkt simpel, maar is in de praktijk een van de moeilijkste dingen voor een ondernemer. Zeker in periodes dat de omzet tegenvalt of de druk toeneemt, is de verleiding groot om de grenzen op te rekken. Bles hield ze vast. Niet uit koppigheid, maar vanuit een helder beeld van wat hij wél wilde zijn.
Samenwerken of solo blijven
Op de vraag of hij partnerships zou aangaan, had Bles een genuanceerde maar duidelijke visie: samenwerken is goed als het de klant beter maakt, niet als het alleen de ondernemer groter maakt. Hij werkte samen met partijen die een aanvullende expertise hadden die hij zelf nooit zou opbouwen, en hij bleef weg van samenwerkingen die er voor de buitenwereld goed uitzagen maar inhoudelijk weinig toevoegden.
Die selectiviteit heeft een prijs. Sommige kansen gingen aan hem voorbij omdat hij niet het netwerk had dat een grotere partner hem had gegeven. Maar de kwaliteit van zijn samenwerkingen was consistent hoog, en dat zorgde voor vertrouwen bij klanten die wisten dat een verwijzing van Bles ook echt wat waard was.
Het kantelpunt dat alles veranderde
Er was een moment waarop de koers fundamenteel bijgesteld moest worden. Niet omdat de strategie niet werkte, maar omdat de markt om hem heen veranderde op een manier die zijn huidige aanpak kwetsbaar maakte. Digitalisering raakte zijn sector sneller dan verwacht, en de keuze was: meegaan in de technologische versnelling of vasthouden aan wat bewezen had gewerkt.
Bles koos voor meegaan, maar op zijn eigen manier. Niet door alles te vervangen, maar door technologie in te zetten als middel om het menselijke contact dat zijn onderscheidende factor was te versterken in plaats van te vervangen. Dat klinkt als een evenwichtige keuze, maar vergis je niet: het vroeg om flinke investeringen, nieuwe kennis en het loslaten van werkwijzen die comfortabel waren geworden.
Wat mislukking hem leerde dat succes nooit had kunnen bijbrengen
Er zijn initiatieven geweest die niet uitpakten zoals gehoopt. Een propositie die de markt niet greep. Een samenwerking die strandde op verschillende verwachtingen. Momenten waarop de rekensom niet klopte.
Wat Bles daaruit haalt is iets wat wij vaker horen van ondernemers die al een tijdje meedraaien: mislukking toont je de aannames die je had zonder te beseffen dat het aannames waren. Succes bevestigt je aanpak, ook als die aanpak misschien gewoon geluk had. Mislukking vraagt om eerlijkheid over wat je niet wist of niet zag.
Concreet leerde het hem om sneller te toetsen, minder te investeren in de validatiefase en harder te luisteren naar signalen die afwijken van de verwachting, ook als die signalen ongemakkelijk zijn.
De waarden die niet onderhandelbaar zijn
Transparantie en vakmanschap zijn voor Bles geen marketingtermen maar echte grenzen. Dat botst soms met de realiteit van ondernemen, waar klanten soms iets willen horen dat niet klopt met wat je kunt bieden, of waar de druk om een deal te sluiten groter is dan de overtuiging dat de deal goed is.
Die spanning is nooit volledig opgelost. Dat is ook niet realistisch. Maar de manier waarop je ermee omgaat bepaalt op de lange termijn je reputatie. Bles heeft opdrachten verloren door eerlijk te zijn over beperkingen. Hij heeft ook opdrachten gewonnen omdat mensen dat eerlijkheid waardeerden en terugkwamen of doorverwezen.
Wat je als ondernemer hieruit kunt meenemen
Het verhaal van Jos Bles als ondernemer is geen blauwdruk. Zijn markt, zijn timing en zijn persoonlijkheid zijn die van hem. Maar de manier waarop hij keuzes maakt, is instructief voor iedereen die bouwt aan iets eigens.
- Handel voordat de nood je dwingt, niet erna.
- Ken het concrete probleem dat je oplost, niet alleen de marktpositie die je wilt innemen.
- Kies verdieping boven groei zolang de basis niet staat.
- Wees net zo bewust over wat je weigert als over wat je accepteert.
- Werk samen als het de klant beter maakt, niet als het jou groter maakt.
En bovenal: weet welke waarden voor jou niet onderhandelbaar zijn, zodat je weet wanneer je nee moet zeggen, ook als dat pijn doet.
Wat wij van Entrepreneuronline.nl interessant vinden aan dit soort verhalen, is dat de keuzes op zichzelf vaak niet spectaculair zijn. Het zijn geen grote gambles of briljante ingevingen. Wat telt, is de lijn die erdoorheen loopt: beslissingen die bij elkaar passen en die samen iets opbouwen.
Als je zelf voor een keuze staat, is het de moeite waard om te vragen of die past bij wat je al hebt neergezet. Niet elke keuze hoeft perfect te zijn, maar ze moeten wel kloppen met de rest. Dat is wat je op de lange termijn het meeste oplevert.
